Deze website wordt beheerd door:
Frans Mulder

Sitemap

2015
Griekenland met de camper

Website laten maken door Best4u Group

Vakantie zomer 2014

RONDREIS MET DE CAMPER OVER KRETA

Hieronder zullen we regelmatig verslag doen van onze belevenissen in de zomer van 2014. Later zullen gedeeltes worden verwerkt in de website.

Planning zomer 2014:

9 juli vertrek Nederland
12 juli boot Trieste voor overtocht naar Griekenland
13 juli aankomst Patras, vertrek uit Pireaus voor boot naar Kreta
14 juli aankomst Heraklion, Kreta
14 juli - 13 augustus: rondreis Kreta

13 augustus vertrek Heraklion naar Pireaus
14 augustus vertrek Patras voor boot naar Italië
15 augustus aankomst Ancona
17 augustus aankomst Nederland

Inleiding

Eindelijk heb ik WiFi van voldoende kwaliteit en kan ik dus beginnen aan mijn BLOG. Ik gebruik hiervoor het verslag dat Willy dagelijks maakt voor haar achterban. Ik voeg op bepaalde plaatsen mijn commentaar op gebeurtenissen en belevenissen toe. Ook komen er foto’s bij. Als je ons dagelijks wilt volgen dan raad ik je aan ons (ook) op twitter te volgen: twitter.com/griekmcamper

Dinsdag 8 juli (Nederland - Duitsland)

Vertrokken na de files om ongeveer 19 uur. Lekker door kunnen rijden, de Duitse snelwegen werden steeds stiller, vanwege het voetbal.

De eerste helft gehoord via de radio, en het leek of we maar een satirisch programma luisterden binnen 5 minuten 3 goals. Voordat we de camper konden parkeren op een Autohof tussen de vrachtwagens, ergens bij Koblenz, was het al 5-0.

Een wijntje gedronken een chipje, gekocht bij een tankstelle gegeten en de herhalingen gekeken, daarna in de tweede helft nog eens drie doelpunten.

Woensdag 9 juli (Duitsland - Oostenrijk)

Heerlijk geslapen tussen de vrachtwagens. Om 9uur weer achter het stuur. Vreselijk weer, regen en mist. We werden ongeleid om een kleine file en hebben dit maar gebruikt om te tanken en geld te halen en verse broodjes.

Rond München werd het droog. In Oosterrijk een leuk camperplekje gevonden bij Altenmarkt im Pongau. Er staan al twee campers en de Oostenrijkse vrouw, die eigenaresse van het terrein is, is vriendelijken had ook nog een fles wijn voor ons te koop. Een lekkere lichte wijn die prikkelt op de tong. Zelf gekookt, geen zIn om naar het dorp te lopen, en we keken wat de voorraad bracht. Afbakbroodjes, Duitse soep, Griekse grote bonen, een omelet en Vega dingen.

Kort even de ogen dicht en om 22 uur weer uit voor het voetbal. Wat een drama….

Donderdag 10 juli (Oostenrijk - Italië)

Opgestaan na een korte nacht, voetbal verlenging en ook nog strafschoppen die niet echt goed afliepen. Brood gekocht in een Oostenrijks dorpje en een mooie tocht door de bergen gemaakt. Om een uur of 15 waren we in Triest, daar eerst gekeken bij een kleine camping, maar dat was niets en maar door gereden naar de haven. Daar zeiden ze dat we ergens in de stad onze tickets moesten halen. Het was nog steeds regenachtig. Gereden naar een plek aan de haven waar je met je camper mocht staan tot 21  uur, dus daar neergezet. Na wat t.v. kijken zijn we gereden naar het eind bij het kasteel Miramare waar je na 20 uur vrij kunt staan en kunt overnachten. Prachtige plek waar je over de zee kijkt op Triest, met in de nacht de mooie lichtjes, aan de andere kant uitzicht op het kasteel. Met de camper een stukje teruggereden en hem voor een pizzeria gezet, het regende nog steeds.

Heerlijk rustig geslapen, op een idyllische plek.

Commentaar: de reis naar Triest

Voor het tweede jaar maken we nu gebruik van de nieuwe verbinding van Minoan Lines: Triest-Ancona – Igoumenitsa – Patras. Om in Triest te komen heb je met een camper ongeveer twee dagen nodig: 1350 km. Je gaat dan wel langs erkende fileknelpunten als Munchen en Salzburg. Wij hebben goede ervaringen met dit doordeweeks (wo of do)te doen, al is dat nog geen garantie en moesten we ook dit jaar twee keer files door ongelukken via een omweg vermijden. Een goed navigatiesysteem (wij gebruiken Garmin) helpt je daarbij.

Vrijdag 11 juli (Triëst)

Om half 8 zaten we al weer achter het stuur, gereden naar de plek waar we eerder stonden aan de haven. Daar hadden wat andere campers overnacht, hoewel dat verboden is. Mooie plek gevonden en heerlijk de hele dag aan de haven gezeten een beetje in de zon met een boekje. Er legde ook een, soort boot bus aan die passagiers vervoerde en af en toe ging er een groot zeiljacht uit.

Iets verder was een parkje waar veel Italianen aan het zonnen waren en hoewel het verboden was volgens de borden, ook gingen zwemmen. Met de fiets boodschappen gaan doen, brood en kaas en Campari. Om 19 uur gereden naar de haven waar de boot naar Patras vertrok, daar de camper neergezet en gelopen over de steile heuvel Triest in. Daar eerst wat gedronken op een van de vele terrassen en wat gegeten. Het was duidelijk vrijdag avond heel druk met uitgaande mensen.

Omdat we geen zin hadden de heuvel over te lopen, hebben we een taxi genomen die ons voor zes euro naar de haven bracht. Die nacht weinig geslapen vanwege de herrie.

Zaterdag 12 juli (bootreis)

Om half 4 mochten we in de rij gaan staan en al snel konden we de boot op. We werden helemaal achter in een hoek gedrukt. Er gingen niet veel auto's de boot op. Die kwamen er pas de volgende dag in Ancona op. We konden dus heerlijk genieten van een vrij lege boot. In onze hut verder geslapen en daarna ontbeten. Een tijdje in de zon gezeten bij het zwembad en toen de boot bij Ancona aanlegde geluncht alles met 30 % korting. Om 22 uur naar de grote TV in een oranje t-shirt. Het koste nog even moeite een mooi plaats te vinden, maar dat lukte, we zaten goed aan een tafel met Grieken die whisky inschonken en ons ook nog voorzagen van noten. Gelukkig wonnen we.

Commentaar: Camping All Inclusive bij Minoan Lines

Omdat “Camping on board” bij deze maatschappij is afgeschaft en men een flink marktaandeel dreigde mis te lopen heeft men voor mensen met de camper een nieuw aanbod bedacht. Je camper wordt geparkeerd op een speciaal dek waar je ook elektra hebt. Vervolgens krijg je een binnenhut en 30% korting op alle maaltijden, dat alles voor de prijs van een kale overtocht. Hoewel sommige camperaars toch graag in een hut zouden slapen is de aanbieding qua prijs heel erg mooi. Tegelijkertijd is er iets anders aan de hand bij Minoan. Sinds ze overgenomen zijn door Grimaldi en de crisis is uitgebroken is er werkelijk op alles bezuinigd. Het begint met de hutten. Daar is van alles stuk of versleten. Er loopt te weinig personeel rond in de restaurants en in de verblijfsruimten met het gevolg dat men op van alles chagrijnig reageert. Er ontstaan gevaarlijke situaties omdat men teveel mensen binnen laat slapen die alleen voor overtocht op het dek hebben betaald. We zagen niet alleen luchtbedden, maar zelfs hele tenten opgetuigd worden. Het ontschepen is nog steeds een ramp. Men heeft geen systeem bedacht hoe te voorkomen dat een uitslapende vrachtwagenchauffeur met zijn wagen alles minstens een uur ophoudt. Het maakt allemaal de indruk van een maatschappij die zo weinig mogelijk personeel zoveel mogelijk mensen tegen een zo hoog mogelijke prijs wil overzetten. Jammer, wij varen al meer dan 20 jaar met Minoan, maar zo slecht als dit jaar….

Zondag 13 juli (bootreis)

Goed geslapen in de hut. Na 9 uur Igoumenitsa was de boot weer bijna leeg en konden we genieten van stoelen op het dek waar we lekker zaten met een boekje. Nog geluncht en om 16 uur in Patras. We hadden wel een uur vertraging maar waren toch snel van de boot. Hoe dichter we bij Athene kwamen hoe meer verkeer, af en toe langzaam rijdend, allemaal Grieken die van een dagje uit terugkeerden. Maar we waren op tijd in Piraeus en konden meteen de boot op. Mooiere boot, beter onderhouden, prijzen waren voor hetzelfde eten ook lager en in het restaurant was er veel meer bediening. Eerst op het dek met de ondergaande zon en uitzicht op Pireaus wat gedronken, daarna het avond eten en toen al staande de eerst helft gezien van Duitsland- Argentinie. Heerlijk gaan slapen omdat de boot al weer om half 7 Iraklion binnenliep.

Maandag 14 juli (Heraklion-Archanes)

Ook nu snel de boot af. Ooit had iemand een vrij kampeer plek aan de rand van Iraklion gemeld op ons forum. Daar heengereden en omdat het heel vroeg was (7 uur was) alles nog vrij. Een mooi plek gevonden aan zee, naast een standtent met een douche. Kleren gewassen voordat de grote meute kwam zwemmen en Frans is nu lopend boodschappen doen bij een supermarkt verderop. We hebben al kennis gemaakt, met een Engelsman die hier met een rood busje staat en ook een Duitser op een brommer heeft al een babbeltje gemaakt. Ook de Grieken zijn allemaal aardig hier.

Om een uur of zeven ’s avonds gereden naar Archanis, een dorpje waar je heerlijk kunt eten en het centrum van de Kretensische wijngaarden. De plek waar we elf jaar eerder gestaan hadden was nu bebouwd en er zat een Kung-Fu centrum. Een andere straat het dorp uit gereden en daar konden we prachtig staan onder bomen er waren allemaal mooie parkeerplekken gemaakt. Even een rondje gelopen door het dorp, kwamen nog bij een achteraf kerkje, helemaal verscholen tussen de huizen en toen naar het plein. Het staat er vol met allemaal stoelen en tafels en er omheen zijn wel 8restaurants, allemaal even lekker. we kozen voor een restaurant wat ook olijfolie en andere biologische producten verkocht. Goed gekozen, heerlijk was het. het meisje wat ons bediende zei dat ze ook vegetarisch at dus ze wees het een en ander aan. Een black eyed peas salade, met o.a. mint erdoor, saganaki en gevulde gefrituurde olijven.
We kregen er nog bij kleine olijfjes en een olijven smeerseltje. Ook het brood was niet normaal, gewoon brood maar ook crackers en stokjes met sesamzaad erop. heerlijk met een liter wijn erbij. Naast ons zaten fransen die speciaal voor de wijn kwamen en een wijn proeverij namen. Een witte wijn en twee rosé, met allemaal heerlijke hapjes erbij. We komen terug en dan nemen we dat. Tja en toen, we konden het weten ook op de boot hadden we toen we de rekening vroegen al een glas raki en zoet ingemaakte citroen gehad, nu kregen we nog een halve liter rode wijn. Volgende keer met de bestellingen maar even rekening houden.

Heerlijk rustig geslapen en het werd zelfs koud, het ligt dan ook op hoogte, vandaar.

Dinsdag 15 juli (Archanes-Skaleta)

We hadden om half 12 met Guus afgesproken, die we op het camperweekend ontmoet hadden en die campers verhuurt op Kreta. Ik ben daarom eerst Archanes ingelopen, heerlijk fris en heb een brood en water gekocht. De koffie was al klaar en in de camper ontbeten.

Daarna gereden richting Iraklion naar het dinosaurussen park en het aquarium aan de oostkant van de stad. Daar vonden we een mooi putje om de camper boven te zetten en het vuile water te laten lopen, dat was hoog nodig. Bij het aquarium was ooit een mooi strandpaviljoen geweest, maar dat was nu een afbraakzooi. Verder langs de kunst gereden, langs de camping waar je ook niet wilt staan en daar vonden we een douche met kraan. Water getapt, er kwam een Griek op ons aflopen. ik zei nog tegen Frans dat gaat niet door, maar het ging wel door want hij hielp ons met de kraan openen, dit moest eigenlijk met een tang. Ze zijn hier heel campervriendelijk. Daarna richting Guus, nog even bij een kerkje aan zee gestaan, omdat we te vroeg waren. Met Guus en zijn vrouw Roela koffie gedronken en wat tips uitgewisseld, o.a. een site met alle stranden erop.

Om 1 uur ‘s middags vertrokken om een plek aan het strand te zoeken, viel nog niet mee. Eerst bij een haventje gestaan waar we geluncht hebben en toen door langs Bali, waar Frans ooit in de mei een paar keer geweest was en wat nu vol met hotels stond.
Zo'n 5 km voor Rethimnon zagen we vanaf de weg een mooi strand wat goed te bereiken was, de weg ligt heel hoog en de afsteekjes zijn niet altijd handig. Daar, in Skaleta, konden we de camper aan het strand zetten op een klif onder een boom. Ik ben gaan zwemmen, gratis strandstoelen en douches. Alles staat hier leeg omdat er een paar hotels zijn de all inclusive zijn. Dus goed eten voor weinig geld en gratis wifi.

Er zijn hier kennelijk veel Bulgaren, omdat de menukaart in het cyrillisch alfabet is. De rode vlag was uit dus niet het water in. Er loopt een strandwacht rond. Als hij op weg is om iemand die toch het water ingaat met een fluitje eruit te fluiten springen andere Bulgaren, jonge jongens het water in achter zijn rug, de idioten, alsof de rode vlag voor niets hangt. Ik snap het wel de strandwacht in zijn veel te strakke zwembroek en zijn bovenlijf van iemand die drie keer per dag in de sportschool staat, loopt rond alsof hij de baas is van het strand, dat lokt natuurlijk bij de jongens wat uit.

Om half zes stopte hij, misschien mag je daarna wel verdrinken.

Wij zijn gaan eten bij het tweede restaurant: drossia salade, courgette kroketten en kaas driehoekjes allemaal vers gemaakt, weer heerlijk en ja we kregen niet alleen knoflookbrood gratis, maar toe raki en een vanille puddinkje. we snappen het al beter.

Achter onze camper parkeerde aan auto, waar een muzikant uit kwam en waar ging hij spelen....bij het restaurant waar we naast staan. Dus dat werd een luidruchtige nacht. Frans heeft zijn orenstoppers ingedaan en ik slaap door alles heen. Om half 8 ’s morgens stopten ze pas. We hebben wel besloten de volgende nacht hier niet af te wachten, dan is er weer live muziek.

Woensdag 16 juli (Skaleta - Prines)

Ontbeten voor de camper met uitzicht op de zee, in de schaduw van de camper. het waait minder dan de afgelopen dagen, toen was het af en toe aan zee leuk, nu is er een lekker briesje. koffie gedronken in het restaurant waar het feest was. de schoonmaak vrouwen zijn lekker aan het poetsen.

We probeerden brood te kopen in het winkeltje iets verderop, maar die zei alle buitenlanders zitten hier all-inclusive, ik verkoop alleen nog maar souvenirs.

De hele dag wat bij de camper gehangen, ik heb nog gezwommen, maar er waren grote keien, dus Frans heeft het maar niet gewaagd. Het is niet warm, 26 graden en dat betekent dat het met het windje uit zee af en toe fris is, je moet bijna in de zon gaan zitten, maar die brand weer in. Boven Rethimnon hangen ook onweersbuien, maar we hebben het droog gehouden. Eind van de middag zijn we richting Rethimnon gereden. We hadden geen zin meer in nog een avond tot de vroege morgen muziek.

In Varnes, een vijftal kilometer in het binnenland, moest een goede taverne zijn. Goed bereikbaar dorpje, waar we de camper in een zijstraat op een parkeerplek konden neerzetten, er stonden al wat auto's en een oude vrachtwagen. Om de hoek was de taverne, boven een soort vallei waar net de zon aan het ondergaan was. De jongen in de bediening was heel aardig, had een Nederlandse kennis in Katwijk aan Zee en vertelde ons later dat hij de vijfde generatie was die het restaurant had. Lekker gegeten, slappe patatten, kaasdriehoekjes, chortopita, champignons à la crême. Toen we de rekening vroegen kregen we raki met sinaasappel en honing erdoor. Heerlijk geslapen die nacht het was zelfs fris en in de ochtend stond er water op de ruiten. We stonden toevallig in de schaduw van een boom.

Donderdag 17 juli (Prines - Giorgopolis)

Na een rustige nacht koffie gezet en richting de kust. Onderweg boodschappen gedaan en vers brood gekocht. Getankt en meteen de w.c. geloosd.

Iets verder langs de kust bij Episkopi Beach konden we makkelijk een parkeerplaats opdraaien er stond al en Franse camper en omdat het pas half 10 was, stond er nog niemand en konden we onder de bomen staan. Het is een driekilometer lang strand met af en toe een taverna waar ze ook ligstoelen met parasols hebben staan. Frans is een koffie gaan drinken en ik ben op de ligstoelen gaan zitten en heb een cola besteld, de ligstoelen zijn dan gratis. Prachtige zee met een zandstrand waar je zo in kunt lopen. Gedurende dag wordt het drukker, maar we staan prima. Onder de bomen met uitzicht op de zee gelunched.

Frans voelde het aankomen en zei laten we nog even het 6 uur journaal bekijken voordat we vertrekken. En toen hoorde we van de vreselijke vliegtuigramp. De volle omvang was troen nog niet duidelijk. Een tijdje gekeken en toen gereden naar het toeristische Giorgopolis. We konden daar een mooie plek aan de haven vinden met uitzicht op een mooi kerkje. We stonden daar heerlijk rustig achter wat bomen. Het dorp in gelopen waar veel toeristen liepen, inclusief de kermis die daarbij hoort. Op het plein wat gedronken. Er zijn allemaal Indiërs die van alles verkopen. Eer speeltje wat je de lucht in kan schieten en die licht geeft, een tomaat die als je hem neergooit, plat slaat en na een paar tellen weer zijn oude vorm heeft.
Weer naar de kust gelopen en daar een tafeltje bij een hotel restaurant kunnen bemachtigen aan zee. Gegeten courgetteballetjes, imam bayaldi en kalitsounia. We kregen natuurlijk weer gratis toe, omdat de obers niet helemaal goed communiceerden met elkaar, zowel raki als een gebakje met een harde onderkant en een soort aardbeien bavarois erop.

Bij de camper naar de berichtgeving over de ramp gekeken. Het werd laat ......

Vrijdag18 juli (Giorgopolis - Chania)

De volgende dag wilden we een plekje aan zee bemachtigen, maar dat lukte niet de afsteekjes waren te stijl of te smal. Doorgereden voorbij Chania, waar we prachtig op een klif stonden onder de bomen. Omdat er vooral Grieken zwommen die met hun auto op de schaduwplekken stonden, maar nooi meer dan een uurtje zwemmen, konden we op en gegeven moment een plek onder een boom bemachtigen. Nog een tijdje naar de t.v gekeken. Iets verder op het strand kon je mooi afdouchen en er was een w.c. we zijn er een paar keer heengelopen er hangt dan ook de blauwe vlag, dit betekent dat het strand aan bepaalde voorwaarden voldoet, o.a. dat je er met een rolstoel kan komen.

Om 6 uur na de tour de france naar Chania gereden. We hadden 11 jaar geleden daar op een parkeerplaats gestaan en wilde die weer bezoeken. Maar helaas alles vol, tot we een bord zagen met om de hoek gratis parkeren. Prachtig mooi parkeerplek, er stonden al twee Italiaanse campers, maar er was achterin nog een mooie plek voor ons. We liepen zo Chania in. Daar aan de baai wat gedronken, heel toeristisch, maar de prijs viel mee, 6 euro voor bier en wijn.

Nog wat rondgelopen tussen alle toeristen en de toeristen winkels. In een straatje wat gegeten, er was net een plek voor twee personen vrij. We zaten op een soort kruising dus er was een lekker windje, maar we konden ook mooi naar de toeristen kijken. Weer heerlijk gegeten, artisjokkeharten gevuld met tuinbonen, boureki ( die ik zelf niet zo lekker kan maken) en kaaskroketten en een fles lokale wijn. Teruggelopen naar de parkeerplaats en daar aan zee nog een koffie gedronken.

Terug bij de camper zagen we dat de parkeerplaats helemaal vol was en dat de kleine Griekse autootjes kris en kras overal stonden. We weten uit ervaring dat de helft de volgende dag weg is.

Zaterdag 19 juli (Chania - Maleme)

Heerlijk zowaar rustig geslapen en we stonden nog in de schaduw van huizen dus lekker koel koffie gedronken. Om half 9 zat ik achter het stuur en inderdaad de helft van de autootjes waren weg, de Italianen niet. De thermometer bij de apotheek gaf 25 graden aan, heerlijk en haast geen wind. Het vuile water boven een puntje geleegd. Frans heeft geld gehaald en wat boodschappen gedaan. Gereden naar het westen langs de kust. Daar zagen we de plekken waar we toen de kinderen klein waren twee keer in de mei-vakantie hadden gezeten. Het was er nog toeristischer geworden en helemaal volgebouwd.
Daar vonden we vlak bij het dorpje Malene prachtige plekken onder de bomen. Eerst even bij een kraantje water getapt en nu staan we heerlijk aan het strand met de stoelen onder een boom en een fris zeewindje. Achter ons langs lopen allemaal witte toeristen met zakken vol eten en drinken , die komen vanaf de enige supermarkt hier, ze hebben vast geen all inclusive. Frans is kennis wezen maken met de bar iets verderop, je weet maar nooit.
 

De hele dag wat gezwommen en wat gezeten onder de twee bomen waar we voor staan. Onder de ene zitten we te ontbijten en onder de andere te lunchen.
Gelopen naar de restaurants die verder op zijn. Toen de jongen ons aansprak met dat hij mooi vis had en Frans zei dat we dat niet aten, wist hij het ook niet meer. Zijn baas zei later dat hij wel tomaten en komkommer had.
Iets verderop hadden ze heerlijk vegetarisch eten, o.a. Haloumi, en konden we genieten van de ondergaande zon. Heerlijk rustig geslapen er komt geen verkeer langs.

Commentaar: internet in Griekenland

We merkten dit jaar dat eigenlijk elk café of restaurant over WiFi beschikt. Soms heb je een wachtwoord nodig, soms helemaal niet. Wij vinden het daarnaast ook prettig om tijdens de reis allerlei dingen te kunnen opzoeken.Er is al een paar jaar de mogelijkheid om in Griekenland een zogenaamd KartoInternet kaartje te kopen. Voor 20€ heb je veertien dagen of 2Gb Internet(zie details, o.a. van Henk op ons forum). KartoInternet hebben we drie jaar gedaan, maar dit jaar voor het eerst niet. We gebruiken (inclusief ons ochtendkrantje) ongeveer 250 Mb per dag. Dat betekent dat ons Kartinternet kaartje na 8 dagen stopt. We gebruiken dan liever het EuropaSim kaartje. Dan heb je voor 3 € per dag onbeperkt internet, tot 500Mb op hoge snelheid, daarna afgeknepen.Voor 8 dagen kom ik iets hoger uit, namelijk op € 24, maar ik hoef me nooit zorgen te maken over mijn verbruik.

Zondag 20 juli (Maleme)

De fietsen eruit, Frans is in de winkel vers brood gaan halen. Er zijn twee winkels die goed gesorteerd zijn. Na het ontbijt met een eitje (het is tenslotte zondag) zijn we een stukje gaan fietsen. Eerst een stukje richting Aya Marina langs de kust en toen iets verder de wat grotere weg af weer terug. We zagen allemaal grote complexen die niet afgebouwd waren en half lege of gesloten hotels.

Jammer ze hebben geprobeerd een mooie boulevard aan te leggen, het wandelgebied is wel af, maar het asfalt ligt er maar gedeeltelijk. Koffie gedronken aan zee waar een paar taverna's zijn. Die middag waren er erg veel hoge golven, waarschijnlijk waait het ergens heel erg. Die avond heeft Frans gekookt, we moesten wat restjes opmaken.

Maandag 21 juli (Maleme)

Vandaag zouden we gaan met de "little fun train", iets wat we ook niet gedacht hadden ooit te doen. Er rijden in vele Griekse steden van die treinen rond voor de toeristen, vreselijk.

Maar ach gisteren een folder gepakt, die in het Zweeds, Fins, Deens en Noors is en daar stond een hele leuke tour in. De grand Canyon tour die door een kloof naar boven ging en waar we met de camper noet kunnen komen. Naar het geboorte dorp van de verzetsstrijder : Eleftherios Venezelos, het  dorpje Therisso. De trein vertrok om 11 uur en haalde eerst mensen op in Platanias en Aya Marina, daarna ging hij de bergen in door de kloof. Hele mooie tocht en we zaten lekker in de schaduw van het dak en het windje door het rijden. In Therisso het museum bekeken van de tweede wereld oorlog er is daar veel verzet geweest en daarna naar het geboortehuis van Venezelos. Ook hadden we nog tijd een hapje te eten. Een griekse salade en kaas met ei, ja waar denk je dan aan, een soort omelette.  Maar toen het kwam in een diep bord waren het twee spiegeleieren met zachte kaas eroverheen, heel bijzonder.

Daarna terug, het meisje die bij de chauffeur ingestapt was vertelde in het engels veel, liet ons ook de avocado bomen zien en vertelde over de kruiden die er groeien. Het jammere is alleen dat je allemaal tegelijk een foto van rechts of een foto van links moet nemen. Onderweg gingen we ook nog fruit proeven. We mochten niet uit de trein, langs de boomgaard stond een kar met een engels sprekende jongen en die liet ons mandarijnen proeven. En natuurlijk konden we van alles kopen, honing, raki, olijfolie en de mandarijnen en sinaasappelen.
 

Daarna weer naar de kust en werden we bijna als laatste weer afgezet. Een leuke tocht van drie en een half uur en 17 € pp is niet duur.
Terug bij de camper viel ons de hitte mee, maar dankzij de tips van Henk en Corrie over hoe je de warmte buiten houdt en vooral de mooie hoezen voor over de banden, lukt het allemaal.
Even de ramen open de wind er doorheen en het leed is geleden. Wij namen een duik in de blauwe zee.
Met de fiets naar Maleme gegaan naar het verstgelegen restaurant. We hadden venkel taart die smaakte naar de kervel uit eigen tuin. Er zijn restaurants waar bijna helemaal niemand zit, maar in dit restaurant was het druk. Uitstekend gegeten!

Commentaar: met de camper op Kreta

Nu we een paar dagen rondrijden zien we grote verschillen met de situatie op het vasteland. Kreta is een groot gebied met hele drukke stukken en daartussen zeer rustig. Er zijn op dit eiland nauwelijks campers. We hebben er nu twee gezien. Je mag overal staan, niemand die er iets van zegt. Ook camperverhuurder Guus had nog niemand gehoord die ergens was weggestuurd. Een probleempje is wel de toegankelijkheid. We gebruiken de APP en de website van Cretan Beaches. Daarop staan de honderden stranden van Kreta prachtig beschreven, maar helaas is de weg ernaar toe soms te smal of te stijl voor onze camper. Dan de campings. Een aantal jaren geleden kreeg ik een boze mail van een campingbaas op Kreta, hij verweet me dat ik met mijn website hem het brood uit de mond stal. Wij hebben tot nu toe braaf drie campings bekeken: huilen....De plaatsen zijn te klein voor campers, de takken hangen te laag, alles staat dicht op elkaar zodat je het meteen benauwd krijgt. Nee niks voor ons, we hebben alles zelf aan boord: wc, douche, keuken, elektra. Misschien alleen als je een keertje veel te wassen hebt....

Dinsdag 22 juli (Maleme - Mithimna)

Het waaide vreselijk toen we opstonden, daarom zijn we vertrokken maar een stadje iets verder naar het Westen: Koloumbari. Daar wat gedronken in de schaduw van de wind met uitzicht op een klooster hoog in de bergen van het scheireiland. Door het binnenland, de oude hoofdweg genomen en daar gekeken naar een camping met zwembad in Nopighia. Het was daar zo op elkaar en het hele kleine zwembad zat helemaal vol dat we besloten hebben dat niet te doen. Iets verderop was een camping die er veel beter uitzag, mooie grote plekken en je kon er makkelijk met de camper op. Hier besloten maar een nacht te blijven. Lekker alles gewassen. Aan het strand waren gratis ligbedden, daar heb ik tussen de was door heerlijk op gelegen. Ook hier waaide het erg. Op de camping in het restaurant gegeten, heerlijke fles wijn uit Mitimna (waar we zitten),tzatsiki, pita met kaas en honing, kalitsunia met spinazie en kaas.

Woensdag 23 juli (Mithimna - Paleochora)

Eerst gereden naar de haven van Kastelli-Kissamos, daar zagen we busladingen vol met toeristen die op een stampvolle boot richting Balu, in het noorden van het schiereiland Gramvousa. We zagen dat je er goed kon overnachten naast de havenpolitie, mooi plateau met uitzicht over de zee. Maar daarvoor was het nog te vroeg.

De kustweg maar het zuiden genomen.

We twijfelden of we naar Elafonisos (een paradijselijk strand aan de zuidwestkust)wilden of meteen door naar  het ons zo bekende stadje Paleochora. Camperverhuurder Guus had al gezegd dat je eigenlijk pas na 5 uur in Elafonisos moet zijn, dan zijn alle toeristen een beetje weg. De weg was prima, op sommige stukken kon je wel met vier auto's naast elkaar rijden, maar als je een dorpje inkwam, was het af en toe heel smal. Links een stoepje rechts een balkon en de tegenliggers, vaak toeristen in kleine autootjes, reden wel achteruit of zagen ons al van verre aankomen en wachtten daar waar de weg wat breder was.
In Sfinari koffie gedronken, meteen werden we overhoord over de camper, hoe duur hij wel niet was en wat er dan allemaal inzat en hoe vaak we al in Griekenland waren geweest.
Doorgereden en niet de afslag naar Elafonisos genomen. Dat was maar goed ook, want nu kwamen we op het stuk waar de toeristen vanuit Chania ons tegemoet reden als ze naar Elafonisos moesten. Het was in de tussentijd half 12 en ze reden nog net niet in file. Allemaal kleine huurautootjes achter elkaar op naar het mooie strand. Er zullen dus echt mogelijk honderden toetrsiten op dat mooie strand hebben gezeten.
Nu hadden we dus wel veel tegenliggers, maar de weg werd ook beter en er werd zelf aan een stuk nieuwe weg gewerkt. Laatste stuk vlak voor Paleochora was door een rivierbedding, heel mooi met allemaal oleander. En daar zagen we ineens de zee en Paleochora...



Langs Paleochora gereden naar het westen, daar zagen we allemaal mooie stranden, maar bij een afsteekje was een taverna een douche en zowaar een w.c. We hadden alle ruimte ondanks dat het half 2 was en de meeste Grieken dan nog zwemmen. De camper naast een bosje gezet waar we de stoelen in een soort prieeltje kunnen zetten. De zee is heerlijk lekker fris, misschien zelfs wel koud en daarna heerlijk afdouchen.


De hele dag wat gezwommen, om de hoek is een heel mooi zandstrand maar daar zit niemand omdat de wind er pal op staat. Het werd in de avond koud dus binnen gegeten. Frans heeft soep gemaakt en risotto met paddestoelen. 

Donderdag 24 juli  (Paleochora)

We werden wakker met donderwolken boven ons hoofd en zowaar een beetje regen. Na een uur was alles weg en weer helder, het waaide wel erg wind vanuit het land.
De hele dag wat gerommeld bij de camper en om 6 uur 's avonds met de camper vertrokken, eerst even door gereden tot het eind van de weg, langs de camping die hiernaast is (helemaal leeg) en daarna langs allemaal leegstaande restaurants gereden naar de uiterste baaien, we constateerden dat we zelf de mooiste baai hadden uitgezocht. De weg voert langs allemaal kassen van plastic. We zagen dat er niets in verbouwd werd, mogelijk door de crisis, een trieste aanblik. Even verder een tankstation, ook helemaal ontmanteld, maar er was nog wel een werkend waterkraantje. Dus de tanks van de camper volgegooid.

Daarna naar Paleochora, eerst een supermarkt in, want alles was zo'n beetje op. We werden door een Nederlander aangesproken die het nogal een onderneming vond dat we hier met de camper warent. De camper voor de supermarkt laten staan, die stond daar goed in de schaduw en het dorp ingelopen. Zag er niet veel anders uit dan elf jaar geleden. Aan de haven wat gedronken, de prijzen zijn duidelijk minder dan aan de noordkust. Het uitzicht over de suidkant van Kreta is hier adembenemend!

Om zeven uur 's avonds wordt het hele binnengebied van het plaatsje afgesloten voor verkeer en is het één zee van terrasjes.
We zagen even later een prachtige rustige parkeerplaats naast een school, en hebben daar de camper neergezet om ook een rustige nacht te hebben. In het vegetarische restaurant gegeten, waar we elf jaar  geleden ook met de kinderen waren. De bediening bestaat uit oude oude hippies met kralenkettingen die ze nog van de Maharishi gekregen moeten hebben.Ze draaiden hele moeilijke oosterse muziek. Eten was heerlijk, maar ook hier weer weinig mensen. De eigenaar voerde een moeilijk gesprek met twee Duitse dames. Volgens hem mpochetn Grieken niet meer op vakantie van Merkel.
Op weg maar de camper kwamen we nog een live muziek band tegen met een dansgroep, die met een hel sliert toeristen door het restaurant dansten en later over de straat. Heerlijk rustig en koel, door het windje, geslapen.

Vrijdag 25 juli (Paleochora)

Om half 9 zat ik achter het stuur, richting vorig strandje, maar eerst even langs de bakker. We konden nog op onze oude plek staan er was die dag ervoor een Frans stel naast ons komen staan. Stoelen in het prieeltje en ontbijt. Verder de hele dag gezwommen. De wind was veel minder, maar stak in de loop van de dag weer op, nu vanaf land.
Het waaide gelukkig niet erg hard, dus het luchtbed opgeblazen en lekker gedobberd op de zee.
Ik ben naar het andere strand gelopen wat er als een zandstrand uitziet, maar toen ik een duik wilde nemen bleek dat er een rif zat, wat dezelfde kleur had als het zand vandaar dat je het niet zag. Er waren golven dus het was nog gevaarlijk ook.

Die avond langs de camping gelopen, daar staat helemaal niemand, en gegeten bij het restaurant die aan de zee ligt. Ze waren bezig met het maken van een podium, voor morgen voor een doop met 200 gasten. Op zijn Grieks begonnen ze meteen zonder na te denken, en toen de planken erop,moesten bleken die niet stevig genoeg en door te buigen. Er werd weer van alles aan geknutseld en dat met vijf man sterk. In de tussentijd waren twee mannen af en aan aan het rijden in een oud busje om stoelen en tafels aan te voeren.
Wij werden intussen gewoon bediend, courgette bloemen gevuld en daarna gebakken, en niet een paar maar wel 15 bloemen, saganaki. Bij de rekening kregen we een flesje raki, 2 soorten meloen, en zelfgemaakte chalvas. Volgende keer maar meteen de rekening vragen. Voor de camper aan zee nog wat gedronken en genoten van de mooie sterrenhemel.

 

Zaterdag 26 juli (Paleochora)

Frans is op de fiets naar Paleochora gegaan om kaartjes voor de boot te kopen naar Chora Sfakion en wat inkopen te doen, o.a. vers brood. Het waaide nu erg. Verder op ligt de hele dag een hippie onder wat bomen, hij heeft er zijn auto geparkeerd en slaapt er in een hangmat, in de bomen hangen wat kleren. Hij heeft rasta haar en ik heb hem nog niet kunnen betrappen op zwemmen of onder de douche staan, hij camoufleert dat door veel petulie op te doen, de geur uit de jaren 70 Het bosje ruikt er helemaal naar als je er langs loopt. Het waaide zo, dat een van de hoezen over de banden er van door ging en hij kwam er mee aan, zei om de drie woorden:" he man". Toen ik hem bedankte zei hij daar zijn vrienden voor, ik heb het maar zo gelaten, misschien moet hij nog eens achter iets aanhollen.

Het was voor een zaterdag niet heel erg druk. Om een uur of 7 kwam er een Franse camper en zocht een plekje. Geen handige tijd alle Grieken zijn aan het zwemmen en zoeken panisch voor hun auto een plek in de schaduw. Hij is verder op gaan staan.

In de avond langs het restaurant gelopen van de avond ervoor, ze waren met een sound check bezig. Iets verderop ligt nog een restaurant, niet aan de zee, maar er kwamen mensen van heiden en ver om hier te eten. Een Fransman had zelfs een tafel gereserveerd voor hem en een jonge jongen, die vast niet zijn zoon is. De Fransman vroeg de duurste wijn en kreeg een fles uit noord Griekenland, jammer want de echte Kretenzische huiswijn was prima. Ook nu kregen we bij de rekening weer raki, watermeloen en verse vijgen en een soort yoghurt toetje.

Toen we lang het restaurant aan zee liepen zat iedereen daar in zijn mooie kleren, de kinderen werden door een clown vermaakt en even daarna begon de band te spelen. Niet elke Griek heeft het dus moeilijk.

Nog heerlijk gezeten aan het strand onder de sterrenhemel.

Commentaar: Kreta 2014

Willy en ik zijn nu bijna twee weken op Kreta. Wij vinden dat er nog veel hetzelfde is als 11 jaar geleden, de laatste keer dat we hier waren.
- de mensen zijn heel aardig en hartelijk, overal ben je welkom.
- het eten is zeer afwisselend, je kunt hier gerechten eten die je nergens in Griekenland krijgt
- de wijn is buitengewoon, ook de rode huiswijn is zeer goed en niet duur (3 euro voor een halve liter)
De noordkust is goed bereikbaar en op sommige plaatsen druk en zeer toeristisch. Bij Chersonnissos zitten de Nederlanders, bij Mallia de Engelsen, ten westen van Chania de Scandinaviërs. Maar ga je een paar kilometer van de centra af dan heb je meteen vrij stille strandjes.
De zuidkust lijkt vooral voor toeristen die Kreta kennen. Door de bergen moeilijk bereikbaar. De stranden zijn niet erg vol en je kunt (tot nu toe) overal terecht. De prijzen liggen zo'n 25% lager dan aan de noordkust. Sowieso vallen de prijzen ons mee. De andere keren was Kreta meestal net iets duurder dan het vasteland van Griekenland. Dat is nu zeker niet meer het geval.

De crisis heeft hier wel toegeslagen. De restaurants zijn niet vol. Grieken op vakantie kom je bijna niet tegen.

Zondag 27 juli (Paleochora)

De camper verzet, zo staat hij beter in de schaduw en hebben we minder last van de wind. Hij staat alleen niet recht om goed te kunnen slapen, maar dat doen we vannacht toch niet hier.

De hele dag haast geen wind en dan is het wel heel erg warm zo midden op de dag. Maar lekker in ons prieeltje gezeten en op het lichtbed gedobberd. 

Het werd die dag toch nog aardig druk op ons strandje, maar ja het was dan ook zondag.
Om een uur of 7 alles opgeruimd en gereden naar het kraantje waar je prachtig water kunt tappen, het is een oud benzine station en net zoals veel daar, is het ook gesloten.
Daarna gereden naar de parkeerplek in Paleochora, wat inkopen gedaan in de supermarkt o.a. 6 flessen water. Wat rondgelopen en een cadeautje voor Mark gekocht, wat je nergens anders kunt kopen. Frans krijgt erg veel complimenten voor zijn Grieks, ook nu van de jongen in de winkel en toen we vertelden dat we hier in 1977 waren geweest, zei hij, ja ik heb gehoord dat het toen een oord was voor hippies. Af en toe zien we er nog een paar rondlopen.
Aan de haven wat gedronken en vroeg gaan eten in een taverna "Grieks met een twist" we nemen niet meer dan drie gerechten, want bij de rekening krijgen we toch van alles en drie is genoeg, nu konden we het zelfs niet op.
Heerlijk rustig en koel geslapen.

Maandag 28 juli (Paleochora - Frangokastello)

Nou dat werd me het dagje wel.

We waren vroeg op de kade half 8, daar konden we aansluiten bij de rij auto's die aan het wachten waren voor de boot. De boot lag er al wel, maar die lag niet goed voor de oprit. Eerst moesten we van de politieagent zo gaan staan en toen weer anders en de kleine Griekse auto's dringen heerlijk voor. Eerst reden er auto's op om allerlei spullen voor de boot in te laden. Een Griek zal ook nooit een stap teveel zetten. De auto' s kwamen er weer af en toen kon alles erop. Maar achteruit, was niet erg alleen de boot stond dwars op de kade, dus er moest een bocht gemaakt worden voor de laadklep. Gelukkig hielpen de Griekse mannen van de boot mij goed en Frans keek toe, voor als het echt fout zou lopen. Nou we stonden erop en ja trouwens jullie moeten er bij Soughia even af om auto's die naar Gavdos moeten (een eiland waar de boot na Aya Roumeli) heengaat, achter je te laten.

Nou wij naar Soughia en je kunt daar haast niet de kade op, maar zei de man van de boot geef mijn de sleutels maar even, zet ik hem wel op de kade. Wij keken wat bleek, maar stelde iemand ons gerust, hij is een goede vrachtwagen chauffeur, ja maar dit is een camper en niet van de baas, maar van ons zelf. Nou laten we maar zeggen dat alles goed ging en dat we hebben leren "loslaten" voor ons kwam een ijsco auto te staan helemaal tegen de zijkant. Het was een prachtige tocht langs allemaal kloven en mooie stranden. O, ja willen jullie nog even de sleutel geven zetten we de camper nog even 5cm naar achteren. We vonden het allemaal maar onzin, maar goed. We zagen ineens een auto op een afgelegen strand staan. Frans zei nog, die moet er met de boot gebracht zijn want een weg loopt er niet. Klopte ook de boot ging aanleggen bij een onooglijk klein steigertje wat heel stijl was en daar moesten nog twee auto's op vol met bijenkasten. Er waren daar 4 imkers aan het werk en de auto's moesten mee.

Nou het ging maar met, pal naast de ijsco auto, de mannen van de boot moesten over de bijenkasten heen klimmen om weer in de boot te kunnen. Hadden we behalve een wilde hond die gelukkig vast zat op een auto in de laadbak ook nog kisten vol bijen bij ons.

Bij Aya Roumeli eraf, was nog een vervelend afritje, maar ging goed. Daar aan het eind van de Samariakloof een uurtje gewacht op de volgende boot die ons meenam naar Chora Sfakion. Het was nog te vroeg om wandelaars die door de kloof waren getrokken tegen te komen.
Deze boot was wat groter dus ik mocht er vooruit op en op de boot draaien, dit gebeurt meestal.

De boot zou in Loutra aanleggen, maar eerst voor iets anders naar de kant, er stond daar op een ingehouwen stuk in de berg met een kleine stijger een vuilniswagen, die moest op de boot en dan naar Loutra. Waarschijnlijk brengen de mensen van Loutra met boten hun vuil naar de containers die daar stonden en worden de containers door een vuilniswagen die per boot gebracht wordt geleegd en gaar de vuilniswagen weer naar met de boot naar Chora Sfakion.In Loutra kun je er alleen wandelend af, er is geen kade voor auto's.

In Chorasfakion moesten we als eerste van de boot en het was er natuurlijk een kermis, iedereen zet daar zijn auto neer die de kloof doorloopt en er stond een rij te wachten voor de boot. Dus helaas niet zwaaien naar Henk via de webcam die daar staat. Meteen doorgereden naar boven. We reden nog langs de uitgang van de Imbros kloof die ik met de kinderen 11 jaar geleden gelopen heb. Heel goed te doen een wandeling van 4 uur.
Door naar Frangokastello. Voor het kasteel een afslag genomen naar de kust en daar stond al een Duitse camper en onze erachter gezet. Vlak voor een taverne, waar ze en douche hebben. De stoelen meteen gezet onder een boompje en zo stonden we om 2 uur al weer aan een strandje.

In de huizen erachter zitten Engelsen en Scandinaviers die zijn er ook aan het zwemmen.
's Avonds gegeten in het restaurant, waar men uitzonderlijke ruime keuze bleek te hebben.

Dinsdag 29 juli (Frangokastello - Sellia)

Mark, onze zoon, wordt 26 vandaag! Hoera.

Die nacht was het heel vochtig, Frans merkt het altijd als hij het gas aansteekt voor de koffie. Veel vocht in de lucht betekent dat de aansteker het niet goed doet.
Om half 10 vertrokken naar het oosten, daar een afrit genomen naar Lakki beach. Daar de kamper neergezet voor een taverne die ook een douche heeft en eerst koffie bij ze gaan drinken. Ook hebben we bij ze de lunch gebruikt, zo gebruiken wij  hun douche weer. Gelukkig waait het wat, want het is wel warm. In de camper is het nu goed uit te houden 30 graden.

 

Tja om nou te blijven staan en voor het avond eten een sla en een patat te eten (want meer hebben ze niet voor vegeteriërs bij deze eenzame tavarna)? We hadden ons toch meer voorgesteld van een etentje om Mark zijn geboortedag te vieren. Dus Frans heeft op Trip Advisor gekeken en het beste restaurant van Kreta lag niet ver weg, in Sellias.

Ja en waar parkeer je dan zo' n grote camper?
Gereden eerst door het dorp, was nogal smal en toen de weg eruit. Daar was aan de kant van de weg een plaats waar de vuilauto kon staan, er stonden ook wat vuilcontainers , maar het stonk er niet. Daar konden we mooi recht staan.

Gelopen terug naar het restaurant en maar meteen gaan zitten. We kregen een plek aan de rand waar we een prachtig uitzicht hadden op de baai bij Plakias. We waren geen minuut te vroeg, want binnen 10 minuten zat het vol met Duitsers en Nederlanders. Allemaal vanuit de omgeving, naast ons zat een Duitser die in Mirthos verbleef, iets verderop. En zo te horen en te zien, at hij hier elke avond. Vooraf hadden we een kaasplateau met zes verschillende kazen uit de streek en anthi ( gevulde courgette bloemen) en als hoofdgerecht, een bijzondere salade en aubergine uit de oven met drie verschillende kazen.

En een mooie fles wijn vanwege Mark. Na het eten in de supermarkt kazen gekocht, het dorp staat bekent om zijn kaasfabrieken. Onrustig geslapen, niet vanwege de weg, maar omdat het stormde met grote vlagen.

Woensdag 30 juli (Sellia - Plakias)

We vielen weer met de neus in de boter. Om half 9 zat ik achter het stuur en er ging een mooie brede weg maar Plakias. Daar vers brood gekocht en andere dingen in de supermarkt. Doorgereden langs de kust naar Souda beach. Hier eindigde ook de weg. We waren er om half 10 en alles was leeg. De camper gezet tussen de taverna en de beach bar, met het idee als we weg moeten horen we het wel. Maar zo lang we er stonden scheen ieddreen het gewoon te vinden dat we daar waren.

De strandstoelen met de parasols waren gratis voor klanten. Er was al een setje gereserveerd met badlakens, door Duitsers zoals het later bleek. Pas om 11 uur ging de strandtent open, toen konden we wat bestellen. De hele dag gelegen aan het strand onder de parasol en dat was nodig ook, want het was een hele warme dag het werd uiteindelijk 37 graden in de camper. Mooi strand om te zwemmen met erachter palmen, afgezet met een rotsformatie.

We zagen aan de boom een affiche hangen dat er die avond een live band speelde. Tja wegrijden of gokken dat je een onrustige nacht hebt. Frans is nog wezen vragen of we moesten reserveren, maar hij werd nog net niet uitgelachen. Gaan zitten en de helft was maar bezet, met toeristen. Het was een hele goede band, vooral de bouzoeki speler. Drie mannen en een vrouw en ze speelden liedjes van Theodorakis, Chadzadakis, maar ook van een Kretenziche componist. Hele mooie muziek. 

Ze speelden natuurlijk ook het lied van Zorba de Griek, en als we niet wilden dansen, mochten we met la,la, la meezingen. Mij werd het op een gegeven moment te veel en ik ben gaan slapen. Frans is nog wat gaan drinken in de beach bar en zag dat de obers de toeristen zover kregen om te dansen.

Om 11 uur was alles stil, dus het viel heel erg mee.

Donderdag 31 juli (Plakias - Aghia Galini)

Toen we om 9 uur vertrokken, reed ons met de Duitser tegemoet, waarschijnlijk om weer een strandstoel te reserveren, je moet maar fanatiek zijn. Een mooie weg bracht ons in bijna 3 uur naar Aghia Gallini. Daar waren we om half 12 op de camping. Zoals verwacht werden we hartelijk ontvangen. Hele vriendelijke eigenaren. Dit is voor ons eigenlijk de enige acceptabele camping in heel Kreta.
De camping heet "No Problem". Die naam is verzonnen door Heleni, voormalig eigenaresse van een Grieks restaurant in Utrecht. De eigenaar sprak indertijd niet heel goed Engels en antwoordde op alles wat toeristen hem vroegen: "no problem".

Het beddengoed afgegeven om te wassen en het zwembad ingedoken. Het is een wel beetje een trieste boel want ondanks dat de camping heel vriendelijk opgezet is is er bijna niemand.

We staan op een prachtige plek onder grote bomen en een windje vanaf zee ook prettig want het is nog steeds warm. Heb de hele vakantie mijn lange broek niet gezien en ook niet nodig gehad tegen de muggen, die schijnen hier op Kreta niet te zijn. Het voordeel van deze camping is ook dat je zo Aya Gallini inloopt. Dat hebben we in de avond gedaan. Helemaal tot aan de haven, daar wat gedronken en op weg terug naar de camping een Griekse pizza met een avocado salade genomen. 

Vrijdag 1 augustus (Aghia Galini)

Heerlijk uitgeslapen, camper staat mooi in de schaduw. Op de camping vers brood gekocht en later heeft Frans met de fiets de andere boodschappen in het dorp gedaan. De hele dag bij het zwembad gelegen en nog wat wasjes gedaan. Er staat een fikse wind dus in zee zwemmen wordt moeilijk vanwege de hoge golven. Het is daarom druk in het zwembad, er komen ook andere mensen zwemmen dan die op de camping staan, dat was 11 jaar geleden al zo.
Overal kun je tafeltjes en stoeltjes vandaan halen om je eigen zitje te maken, staan er maar vijf tenten/ campers.

Die avond bij de camping gegeten, we wisten dat de vrouw daar goed kon koken, anthi (gevulde courgettebloemen) met zatziki, saganaki heerlijk klaargemaakt met een korstje met sesamzaad.

Zaterdag 2 augustus (Aghia Galini - Tsoutsouros)

Vroeg vertrokken na alles van de camper verzorgd te hebben. Gekeken ten noorden van Matala , je stond daar heel hoog boven de zee en zou moeten afdalen om te kunnen zwemmen en het waaide er zo dat de rode vlag uit hing. Toen de bochtige maar goede weg genomen naar Tsoutsouras, daar waren we om half 12 en konden de camper mooi onder een boom zetten. Wat gezwommen en geluncht. Heerlijk in de schaduw van de boom gezeten. Het was druk ook stonden er kleine tentjes op het strand van Grieken die het weekend overbleven. Die avond de camper in het dorp op de parkeerplek gezet, wat we 11 jaar geleden ook gedaan hebben en aan de zee gegeten.

Hier kregen we voor het eerst geen raki bij de rekening, er waren dan ook geen toeristen te zien.

Zondag 3 augustus (Tsoutsouros - Keratokambos)

Na brood gekocht te hebben verder langs de kust gereden naar Keratokambos-Kastro. Omdat we vroeg waren vonden we een mooie plek onder een boom, hoewel we ook zagen dat de echte mooie plekken door weekend mensen ingenomen waren.

Fietsen eruit en die avond in het dorp gegeten, het wordt steeds goedkoper, meestal zijn we zo'n 20 euro kwijt, doen we heel gek wordt het 24, maar nu was het 14 euro.

Maandag 4 augustus (Keratokambos)

Omdat alle Grieken weg zijn, de camper verzet naar een veel mooiere plek, we hebben nu echt weer een prieeltje om onder te zitten.

Was ook wel nodig want het was een hele warme dag, 38 graden. Veel gezwommen hoewel het moeilijk inkomen is in de zee met de grote keien, verderop in de zee is dan weer zand waar je heerlijk in de zee kan staan. Maar het water is heerlijk koel, daarna afdouchen want om de 50 meter staat er een douche. Met de fiets weer het dorp in om te eten, eten stelde niet veel voor, maar we zijn ook wel heel verwend hier op Kreta, gewoon tzaziki, omelette, patat en saganaki, niets mis mee.

Die nacht was een hele warme nacht net zo als de nacht ervoor, maar met alle ramen open komt er een lekker windje binnen. De golven van de zee maken wel erg veel kabaal. Frans is er 's nachts nog uit gegaan om de nieuwe gasfles aan te sluiten, zeker nodig voor de de ijskast.

Dinsdag 5 augustus (Keratokambos - Heraklion)

Nadat Frans in het dorp boodschappen is wezen doen met de fiets, de fietsen geborgen en ook maar eens de hele achterbak uitgestofzuigerd. Ik heb een laatste wasje gedaan. Door de wind droogt het terwijl je er maar kijkt. Vanavond gaan we noordwaarts. Morgen vroeg op en dan gaan we voor twee dagen naar het eiland Santorini. Boot is geboekt, net als hotel voor één nacht en auto voor twee dagen. We verheugen ons er op.

Het waaide die dag erg in Keratokambos en het was nogal heet, dus we besloten om 3 uur maar te gaan rijden, lekker met de airco aan. Helemaal doorgereden naar Heraklion. Daar al vast de kaartjes opgehaald voor de overtocht naar Santorini. We besloten om de camper op de betaald parkeerplaats te zetten (6€ per nacht) en Heraklion in te gaan om daar te eten, in de camper te slapen, dan waren we ook zeker op tijd voor de boot. Toen we de parkeerplaats betaalden en vroegen of we er mochten slapen, zei ze, eigenlijk mag het niet, maar ik vind het goed. Griekse logica. Er waaide een lekker windje in de haven, koeler dan de zuidkust dus.  

Heraklion in via een van de stadspoorten en eerst op het grote plein wat gedronken, het was nog steeds heel warm. Er vlogen heel veel vliegtuigen pal over de stad, wat een vreselijke herrie maakt. In een straatje met uitzicht op de beroemde fontein gegeten. Bij de rekening kregen we weer een raki en een watermeloen, we zijn weer in een toeristengebied. Gelopen naar de camper en daar prima rustig geslapen, afgezien van de vleigtuigen....

Woensdag 6 augustus (Heraklion - Santorini)

Alles goed afgesloten en naar de boot, we konden er een uur van te voren op. We hadden geen stoelen naast elkaar maar we mochten wel naast elkaar zitten. Het gevolg was dat de rest van de genummerde stoelen natuurlijk ook niet meer klopten. Na een reis van 2 uur op hoge snelheid  (40 knopen) waren we om half 12 op Santorini. Hier was het nog warmer, zeker als je net uit de airco komt en een grote jungle van bussen en auto's. Er stonden allemaal mensen die bordjes omhoog hielden, maar onze naam stond er niet bij. De man zou in het café zitten en toen we ervoor wachten kwam hij aanlopen. Alle papieren ingevuld en toen naar de auto. Een leuk klein autootje en dat was maar goed ook.

De weg slingert naar boven vanaf de haven, en was vol met kleine en grote bussen en de weg is heel stijl. Boven aan gekomen de kant van de opgraving op. Daar moesten we betalen om te parkeren, ja hier moeten ze het van de toerist hebben. De prachtige opgraving bezocht van Akrotiri. Je kunt er echt door een stadje lopen, dat in de 17e eeuw voor Christus door lava bedolven is. Je herkent huizen en straten en er staat versteend meubilair. De opgraving is gelukkig overdekt, waardoor het lekker koel is. Er een tijd gelopen.

 


Toen was het twee uur en lunchen we altijd. Dit hebben we gedaan op een mooi uitkijkpunt waar we Fira zagen liggen, een stadje die als het ware over de rand kijkt. En we zagen in het midden de verbrande eilanden. Prachtig, met een lekker windje erbij was het goed uit te houden.


Daarna richting Fira naar het hotel. Alles heel smal en omdat het vreselijk druk is met grote bussen, kleine busjes die mensen uitladen, squads die niet willen starten en die bestuurd worden door Japanners, is het nogal een rit. We zagen maar één camper en dat was een Italiaan, die door de stess vergeten was zijn ontvangstschotel van zijn t.v. in te doen. Toen we toeterden hoorde hij ook niets. Ik snap het wel want niemand vertelt je, dat als je de boot naar Santorini boekt, je vanaf de haven via haarspeldbochten naar boven moet. Ze zetten alleen halverwege de slingerweg een bordje 20%, opdat je weet waar je mee bezig bent. Daarnaast is het eiland dusdanig overspannen met toeristen, dat elk plekje van de weg bezet is, door welk vervoersmiddel dan ook, en omdat het een deel van een vulkaan is, loopt alles scheef. Ook wij kwamen op weg maar het hotel in een file en reden te ver door, waardoor we de meest stijle straatjes moesten nemen en overal geparkeerde auto's, leve de kleine auto. Bij het hotel meteen maar het zwembad ingedoken, hadden we wel verdient. Leuk opgezet hotel alsof het een klein dorp is. Er naast staan karkassen van hotels, maar het geld was op.

Om 5 uur weer de auto gepakt en een rondje gereden via het vliegveld naar de kust bij Kamari Ook nu kwamen we bij een overspannen badplaats en ontstond er een file, omdat de bus niet langs de geparkeerde auto's kon.

Terug bij het hotel de auto naast het hotel gezet, waar hij prima kan staan en Fira ingelopen. Een tocht van 10 minuten en dan ben je al in het wandel gebied. Helemaal naar boven gelopen, onderweg nog wat gedronken met een prachtig uitzicht. Gelopen tot aan de kabelbaan waar je met cabines naar beneden kunt en daar stond een file waar de Efteling jaloers op zou zijn. Terug gelopen en daar boven op een terras met een prachtige uitzicht op de ondergaande zon wat gegeten.

Alles is op dit eiland twee keer zo duur als op Kreta, maar ach het is allemaal wel heel bijzonder. Vlak bij het hotel nog wat gedronken Frans vroeg Metaxa maar kreeg een soort koffielikeur, hebben we maar laten zitten. Heerlijk in de airco geslapen. 

Donderdag 7augustus (Santorini - Archanes)

Ontbijt viel niet tegen. Ze maakte voor ons speciaal roerei, omdat door de andere ham zat.

Eerst wat gezwommen in het zwembad. Om kwart voor 12 uitgecheckt. Met de auto richting Fira  gereden, daar was een grote parkeerplaats, waar we nog net konden staan. Vandaar was het maar even lopen naar het museum en dat was zeer de moeite waard. Hier zagen we de muurschilderingen die ze bij de opgraving gevonden hadden. Daarna met de auto naar Oija, we konden de auto zetten op een betaalde parkeerplaats. Door het stadje gelopen, ziet er heel mooi uit, beter dan Fira.

En we konden kijken op de zwembaden die vast zaten aan de waarschijnlijk heel dure hotels, met inderdaad een prachtig uitzicht, ook vanuit je zwembad. Daar een pita gegeten op een terrasje met hetzelfde mooie uitzicht. Daarna gereden naar de zuidkust, bij Perissa. Weer via Fira, waar we weer in een file kwamen. Daar heb ik nog even een duik in de zee genomen. De zee ziet er niet mooi uit, omdat het zand zwart is. Maar het water is prima. Van hier gereden naar de haven, waar we om half 5 waren, een uur van te voren. De auto moesten we open laten en de sleutel onder de vloermat, tja het is een eiland.
Heerlijk in de schaduw nog wat gedronken en genoten van het gedoe in de haven, want het wordt er steeds drukker. Grote bussen die toeristen eruit moeten laten, kleine busjes die niet mogen parkeren en vrachtwagens die naar boven kruipen 20%.

De boot was op tijd en we konden niet naast elkaar zitten en dat lieten ze zo, waarschijnlijk een leermomentje voor de bemanning.

Terug in Iraklion ben je dan toch opgelucht als je de camper ziet staan. We hadden het buitenlicht aangelaten, per ongeluk, maar misschien toch handig, de zonnepanelen vullen de elektriciteit wel aan.Gereden naar Archanes, eerst in de supermarkt van alles gekocht, we hadden bijna niets meer, omdat we niet wisten hoe de ijskast het zou houden op de kade.

Daar de camper weer op de vertrouwde plek gezet en naar het dorpsplein gelopen om te eten.

Dit keer de wijn proeverij met hapje erbij genomen. De man legde de witte wijn en de twee rode wijnen goed uit en Frans had een goed gesprek met hem over soorten druiven. We kregen van hem nog wat lekkere kaas en kleine olijven. We kochten twee flessen van de lekkerste rode wijn, gemaakt door een hobby-wijnboer, iemand die scheikunde geeft op een middelbare school en diverse prijzen heeft gewonnen.
Heerlijk koud geslapen.

Vrijdag 8 augustus (Archanes - Tholos)

Toen we wakker werden zagen we wolken. Frans heeft het ontbijt gemaakt en ik heb brood gehaald. Daarna vertrokken naar Tholos baai. Onderweg bij Gouves het vuile water laten lopen boven een putje bij het dinosaurussen park en weer water getapt vlak voor de camping van Gouves, waar we dat eerder deden.
Onderweg nog gekeken naar een plek aan zee, maar we kwamen toch bij Tholos uit. De camper onder een boom gezet en lekker gaan zwemmen.

 

We staan heerlijk in de prachtige baai van Tholos. We staan achter een boom, de camper staat in de zon, maar we kunnen ervoor in de schaduw zitten.

We maken tijdens de dag ook een zitje aan het strand onder een boom.

Gedurende de dag loopt het vol met zwemmers, maar de Grieken zijn om 2 uur allen vertrokken. Om vier uur kwamen er zeker 20 kleine autootjes met op de zijkant geschreven Safari is fun en die parkeerden in de baai en gingen zwemmen. Na een uur vertrok alles weer, maar dan komen de Grieken weer. Ook de gehuurde autootjes van de toeristen vertrekken.

We hebben heerlijk gezwommen, er zijn stukken waar het moeilijk is in de zee te komen, maar er is een stuk met zand, makkelijk te herkennen want daar staan alle Grieken.

Om 8 uur gegaan naar de taverna, waar 11 jaar geleden Maria voor ons zo lekker kookte, maar die is er niet meer. Degene die ons bediende keek alsof hij ook niet wist hoe het gegaan was, hij zei nuchter:" ja en nu ben ik er". Hij had niet veel, we namen patat en tzaziki. En de patat was heerlijk zelf gemaakt en gesneden als chips. Soms staat er patat frozen op het menu en dat betekent dat ze een zak diepvries patat in de frituur gooien. Deze smaakt duidelijk beter, heerlijk zelfs. Maar morgen had hij veel meer.
Heerlijk rustig geslapen,

Zaterdag 9 augustus (Tholos) 

Voordat de familie van de taverna er was heb ik ze w.c. geleegd in de w.c. achter de taverna. Frans is op de fIets naar het dorp gefietst om brood te kopen. De hele dag ons vermaakt aan het strand en ja om 4 uur kwamen de kleine safari autootjes weer, het zijn Fransen.
Weer gegeten bij de taverna en had hij nu wel meer vegetarische, nee dus, alles was in de middag op gegaan. Maar hij bleek opeens toch de bekende gevulde deegflapjes te hebben met kaas en met spinazie (frozen?)
Er staan nu vijf campers en dan te bedenken dat er borden staan no camping. Er worden zelfs laat tentjes opgezet. Waarschijnlijk Grieken die een weekendje weg zijn.

Zondag 10 augustus (Tholos)

Frans heeft een stukje met de fiets verkent en net voor de camper kreeg hij een lekke band. Gat was groot en zat op twee plekken dus niet meer te plakken, laatste dagen dan maar zonder fiets. De hele dag weer wat gezwommen en boeken uitgelezen.

Frans heeft maar zelf gekookt, we hadden nog eten uit Nederland. Eerst een salade en daarna, Mozzarella sticks, gevulde pasta met een tomaten saus. En een lekkere fles Kretensische wijn erbij.

Maandag 11 augustus (Tholos - Plaka)

Om half 9 vertrokken. De strandjes die we onderweg tegen kwamen waren slecht bereikbaar en om nou de laatste dagen nog iets met de banden te krijgen! Gereden naar Plaka, daar waren we ook 11 jaar geleden. Nu stonden er meer ligbedden en parasollen. We hadden geen half uur later moeten komen, want toen was alles bezet en gedurende de hele dag reed het af en aan. De hele parkeerplaats stond vol. Wij hadden een mooi plekje omdat we vroeg waren. Twee ligbedden en een parasol gehuurd voor 7 euro voor de hele dag. Het waaide er wel vreselijk, gedurende de dag naam het wat af, maar de windstoten bleven komen. Ook het zwemmen was niet ideaal, hele grote keien en dat was er moeilijk inkomen.

Om half 6 gelopen naar de boot die ons naar Spinalongo zou brengen. Boottochtje van nog geen 10 minuten. Het eiland was aanvankelijk een venetiaans fort en werd sinds 1900 gebruikt om leprozen op te herbergen. We hebben een tijdje rondgelopen en de huisjes gezien en de plek waar de patiënten gedesinfecteerd werden.

De boot van half 7 weer terug. Aan de kade wat gedronken. Even terug naar de camper, die verzet, zodat we beter horizontaal zouden slapen en beter in de wind stonden. Toen wat gegeten in het restaurant wat Frans al verkend had. Heel mooi ingericht en prima eten. Ten oosten van Iraklion is alles net iets duurder.
Die nacht was het heel heet,misschien omdat er naast de baai een grote berg is, die gedurende de dag opwarmt en het was windstil. Toch wees de thermometer maar 27 graden.

Dinsdag 12 augustus (Plaka - Archanes)

Om 6 uur werden we al wakker van de windstoten. Na een kop koffie zat ik om 7 uur al achter het stuur. Voordeel lekker rustig op de weg en lekker fris. Eerst brood gekocht en een supermarkt in gegaan in Kokkini Chani. Daar reden we naar het strand en vonden we zowaar een prachtige plek, en zowaar zandstrand, rood zand.

Vlakbij is een douche. Iets verder op zijn de grote hotels en toen ik er heenliep zag ik allemaal mensen met oranje armbandjes. Maar wel een mooi strand.
's Avonds naar Archanes het wijnstadje. In het inmiddels bekende restaurant (Bakaliko) onze laatste avondmaaltijd op Kreta gegeten. Daar ook verschillende witte wijnen geproefd en een paar doosjes ingekocht voor thuis!  

Woensdag 13 augustus (Archanes - Oud Korinthe)

's Morgens vroeg vertrokken naar Heraklion. Vertrek was 11 uur.naar Pireus. We konden om 9 uur al de boot op en hebben binnen een mooi plekje opgezocht. Voorals zitten lezen tot we om 18 uur van de boot af konden. Omdat we achteraan stonden duurde het een minuut of 20 voor we van de boot af konden. Om uit Pireaus te komen was nog een hele klus. Het navigatiesysteem stuurde ons naar een weg die opgebroken was en dan ben je de klos met al die parallelle straatjes. Soms steil naar boven of naar beneden.
Uiteindelijk de grote weg gevonden en naar Oud Korinthe gereden. Daar is een van de enige echte camperplaatsen van Griekenland. Ingericht door een ouder Grieks echtbaar die zelf ook een camper hebben.

Heel leuk gedaan, een douche, toilet, vuil water en toilet lozen, vers water tappen. Verder verkoopt het echtpaar allerlei locale producten, zoals ingemaakte krenten, wijn en allerlei fruit en groente.Het is er allemaal. Dat voor 10€. Ik zal een aparte webpagina maken voor de website met alle gegevens.

Donderdag 14 tot en met zondag 17 augustus (terugreis)

Op donderdag hadden we de boot van 19 uur uit Patras. Het was die dag verzengend warm, maar 's morgens en het begin van de middag hebben we nog wat kunnen zwemmen aan een strandje. Toen naar de boot. Strenge controle door de Griekse douane. Ze doorzochten alle auto's en dus ook onze camper op vluchtelingen.
Precies op tijd vertokken en na een prima bootreis ook vrijwel op tijd in Ancona. Het was Maria Hemelvaart een vrije dag voor de Italianen en dat betekende dat we nog vlot 450 kilometer hebben kunnen maken. In Rovereto, tussen Verona en Trento een alleraardigste camperplaats gevonden. We hadden de laatste plek! Pizza gegeten en de volgende dag om 8 uur weg.
Nu was het vanaf het begin druk tot zeer druk. Dus veel files, o.a. op de Fern pas. Gestop in Limburg a.d. Lahn en daar nog een laatste lekkere maaltijd. Zondag voor twaalven thuis!

Slotcommentaar

De hernieuwde kennismaking met Kreta is ons heel erg goed bevallen. Iedereen die ons gevolgd heeft de afgelopen maand zal dat hebben gelezen. Als je de reis ernaar toe er voor over hebt (toch wel twee keer 5 dagen met alle boot en autoreizen) dan kom je terecht op en ideaal campereiland. Het is eerder gezegd: overal is nog plaats en overal mag je staan. Niemand die je lastig valt. De natuur is ongelofelijk mooi. Het eten en de wijn zijn net een slagje beter dan in de rest van Griekenland. We komen zeker nog een keer terug.